อาทิตย์สุดท้ายของแผนก Food & Beverage แร้น หลังจากที่เหนื่อยกะ การเตรียม ห้องสัมนา จัดเลี้ยง Function ต่างๆมาเกือบทั้งอาทิตย์ แล้ววันนี้เราก้อไม่ได้ไปทำงานจนด้าย..ฮี่ๆ แบบว่ามะสบายอ่ะ โรคอาการแพ้แมวเปอร์เซียกำเริบ(โรคกาแดะมะ -_-") คือแบบว่า มันขึ้นเปนวงๆเล็กๆอ่ะที่ขา โอย..สยองมากมาย ก้อว่าหายขาดไปแล้วนะ มะวานพอมันขึ้นอีกตรงจุดเดิม ตอนแรกๆก้อนึกว่ายุงกัดอ่ะ ไปๆมาๆ มันดูยังไงก้อไม่ใช่แฮะ อาการคุ้นๆ เท่านั้นแหละ ร้องไห้เลย ช่วงนี้บ่อน้ำตาแตกบ่อย ล่าสุดก้อตอนที่ขับรถกลับมหาลัยหลังจากที่ไปส่งมู๋ต๊ะไปจีน พอเจอหน้ากันที่แอร์พอร์ตอ่ะนะ ยังคุยเล่น ชิวๆ ขำๆ กันอยู่เรย ก่อนจะเข้าเหลือบไปเหน แฟนแพนตาแดงก่ำ น้ำตาไหลแร้ว เง้อ กลับมาดูตัวเอง เอ่อ..หรือว่าเรามันไม่มีความรู้สึกนะ แต่จิงๆแล้วก้อเศร้ามากๆเลยนะ T^T คุยกันทุกวัน อยู่ดีๆก้อมะเจอกันซะงั้น แต่ก้อดีใจที่ยังโทหากัน ส่งข้อความ ส่งเมล ติดต่อกันเหมือนเดิม มะหายไปไหน :) ส่วนที่น่าเศร้าที่สุดตอนนี้คือขามานจาเปงแผลเปนอีกง่ะ ยิ่งหายช้าอยู่ เพราะทั้งตัวเราถ้าขาเปนอะไรไป ส่วนอื่นคงดูไม่ได้แร้ว 555 แม่บอกไม่เปนไรเด๋วจะพาไปหาหมอแล้วมามี้ก้อโทนัดหมอให้เสดสรรพ แต่ก้อไม่ได้ไปหาหมอที่แรกง่ะ วันนี้ได้ปายทำบุญมาด้วยแหละเอ้อ ไปบริจาคโลงศพที่วัดหัวลำโพงมา แล้วต่อด้วยวัดปทุมอะไรสักอย่างที่อยู่ติดกะพารากอน เหมือนวัดป่า กลางเมือง สงบมากมาย แถมได้กินข้าววัดฟรีด้วยนะเอ้อ คนแอบเยอะนะนี่ จากนั้นก้อไปนั่งสมาธิ ฟังธรรมอยู่แถวๆบริเวณวัดอ่ะ บรรยากาศเงียบ สงบ ร่มรื่นมากๆ (ดูมันขัดๆกะตัวเองยังไงมะรุ) เท่านั้นแหละ นั่งได้มะถึงสิบนาที เริ่มรู้สึกร้อนผ่าวๆ 55 บอกแม่ เด๋วพี่เอ็มพาน้องแจง(หลานของเพื่อนแม่ที่มาด้วย) ไปซื้อของก่อนนะ...หึหึ จิงๆแล้วอ้างจะไปเอง แล้วก้อเดินเล่นที่สยามโปเกมอน ได้เสื้อผ้ามานิดหน่อยแล้วก้อได้กินไอติมซเวนเซ่นของโปรด วันนี้สั่งฟองดู ฟอร์ ทู แต่ เรากินคนเดียว แถมเพิ่มไอศครีมลูกนึง+เชอร์รี่เคลือบช๊อกโกแลต (โค ตะ ระ แพง เชอรรี่ลูกะ เก้าบาท!!) ได้ข่าวไปขโมยในKitchen กินมาเกือบกระปุก -*-

ได้ของติดไม้ติดมือกลับบ้านเต็มเยย คุงพ่อกะคุงแม่ใจดีซื้อขนมไปหม่ำที่คอนโดให้ใหญ่เรย บอกเหนเอ็มกินแล้วดูท่าทางมีความสุขน่าดู แต่แม่บอกว่า หยุดกินได้แล้ว ตัวจะใหญ่กว่าแม่แล้วนะ เท่านั้นแหละ สะอึกเปนช๊อกโกแลตเลย เหอๆ แล้วมะหร่ายชั้นจะผอมฟระ

ตอนนี้ทำลายสถิติแล้วนะ หนักที่สุดในชีวิต 555(หัวเราะเฉยๆ ไม่ได้หนัก 55ย่ะ) เด๋วย้ายไปอยู่แผนก hOuseKeeping ใช้แรงงานเยอะ มันก้อผอมเองแหละ(เข้าข้างตัวเองมากมาย)

ก่อนกลับก้อแวะไปหาหมอ ให้ยามาเหมือนเดิมเด้ะ~ แง่ว สงสัยว่ามันอาจจะไม่ได้เกิดจากเจ้าเหมียว อาจเปนไปได้ว่าตัวไร ฝุ่น ในคอนโดแน่ๆๆๆๆ ก้อว่าเราทำความสะอาดห้องเรียบร้อยดีแระนะ แม่บอกเด๋วอาทิตย์นี้ให้พี่เลี้ยงคู่ใจนู๋หมอกมาช่วยทำความสะอาดยกใหญ่แร้น

 

แวะเดอะมอลก่อนหลับด้วย ได้แอปเปิ้ลของโปรดมาหม่ำ แล้วก้อไปซื้อหน้ากากมือถือง่ะ ช่วยด้วย มือถือเสีย เปิดเครื่องมะด้ายแร้ว ยังไม่ได้เอาไปซ่อมซะที แงๆ มัวแต่ฝึกงาน ไม่มีเวลาเปนของตัวเองซักทีน้อ เด๋วเดือนตุลา พ่อก้อกลับมาทำงานที่ไทยนี่แระ มะต้องเทียวไปเทียวมา สิงค์โปร เวียดนาม ไทยแลนด์ทุกอาทิตย์ให้เหนื่อแล้วน๊า มีคนมาทาบทามพ่อเค้าไปเปน MD (Marketing Director) ได้Lexusประจำตำแหน่ง โบนัสสี่เดือน 1,200,000 พร้อมคนขับรถ(ขอให้มะเปนคนพม่าด้วยเฮอะ เด่วจาพูดกะแมะรุเรื่อ55) คุณพ่อของเราเก่งที่สุดในโลกเลย ถึงจะมีเล่นตัวมั่งก้อเหอะ แต่ถึงจากลับมาอาทิตย์นึงเราก้อเจอหน้าพ่อกะแม่ครั้งนึง อยู่ดีแหละ แล้วมันจาต่างกันตรงไหนเนี่ย -*- แต่เอ็มมะอยากให้พ่อทำงานหนักเรยอ่า ผมหงอกจาเต็มหัวอยู่แร้น พ่อแม่คนอื่นเค้าอายุมากกว่าพ่อตั้งเยอะ ผมยังดำอยู่เร้ย เพิ่งจา 42 เองนะ แล้วช้านจะมานินทาพ่อทำไมล่ะเนี่ย-_-" อยู่ดึกๆชักเพ้อ ไปนอนดีก่า

ป.ล.เกบตังพาแม่ไปเที่ยวได้แร้น หึหึ... ดีจัย

ป.ล.2 ถ้าไคมาเถียงว่าไม่อ้วนขอค้านด่วน รูปที่ถ่ายน่ะ มุมกล้องทั้งนั้น ฮี่ๆๆๆ

ช่วงนี้มีแต่เรื่องดีๆ งั้นขอให้น้ำหนักลดแระกันนะ อิอิ...บ๊ายบาย

 

 

 

 

 "เก่งจิงต้องไม่เปนอะไร.... แต่ทำไมแพ้กลางคืนอย่างนี้"

 

---

ทุกคราวที่เราได้เจอกันนั้นช่างแสนสุขใจ เฝ้าแต่นับเวลาที่ผ่าน

 เมื่อไหร่จะถึงวันที่เฝ้ารอวันนี้ แต่ว่าเวลาที่หมุนผ่านไปมันบังคับให้เราต้องไกลกันอีกในไม่ช้า..

ก่อนทุกสิ่งจะไม่อาจย้อนกลับมา ชั้นอยากจะขออะไรสักอย่างก่อนจะได้มั้ย?

..ขอให้ช่วงเวลาดีดี อยู่กับเราไปอย่างนี้ เปนความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ

 อยากขอให้เทออยู่นานๆได้มั้ย เพราะช่วงเวลานี้คือชีวิตที่ดีที่สุดของชั้น

ทุกสิ่งรอบกาย ในวันๆนี้ดูช่างสวยงาม แต่ไม่มีภาพใดที่สวยเกินกว่า

ภาพเทอคนนี้ในช่วงเวลาตอนนี้

 แต่ว่าเวลาที่หมุนผ่านไปมันบังคับให้เราต้องไกลกันอีกในไม่ช้า

ก่อนทุกสิ่งจะไม่อาจย้อนกลับมา ชั้นอยากจะขออะไรสักอย่างก่อนจะได้มั้ย?

..ขอให้ช่วงเวลาดีดี อยู่กับเราไปอย่างนี้ เปนความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ

อยากขอให้เทออยู่นานๆได้มั้ย

"เพราะช่วงเวลานี้คือชีวิตที่ดีที่สุดของชั้น"

---