ก่อนอื่นเรย ขอเรียงลำดับตั้งกะปีที่แล้วว........เนื่องจากไม่ได้อัพนานม้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

happy Birthday เอ๋อ ที่คาราโอเกะซิตี้ วันที่ 24ธันวา ไม่รุไคนะก้อช่างเอาชุดซานตาครอส หมวก อุปกรณ์ accessories มาเล่น สนุกดีอ้ะ ไว้ปีนี้จัดอีกนะเพื่อน 555

 รูปแอบมะชัดเรยแหะ > <

รูปนี้คุณนายสศิเพื่อนรักของข้าพเจ้า รู้สึกจะชอบเหลือเกินนะแกกะวิกฟูๆเปนรังนกอันนี้ ถ้าชั้นเจอขายที่ไหนจะซื้อมาฝาก เข้ากะแกเหลือเกิ้นนน

 

อาทิตย์ที่แล้วขอบจัยเพื่อนเลิฟมากๆเรย อุตส่ามาอยุเปนเพื่อนช่วยเปลี่ยนยางกันตอนตี1(ก้อมีกันอยู่สองคน ฮ่าๆๆ) -__-  นอยมาก กะไปงานวันเกิดเพื่อนกิตที่นั่งเล่นแปปเดียว แบตมือถือก้อหมดอีกตะหาก ป้าแกคนที่ดูทางให้ดันดูยังไง ให้เราเอาล้อไปทิ่มกะเหล็กซะงั้นนี่ ฟีบกันต่อหน้าต่อหน้า ไม่มีขอโท้ด แถมมาโท้ดคนขับด้วยนะ แล้วมาบอกว่าไม่เกบค่าที่จอดแล้วกัน แหม กะอีแค่ร้อยเดียว จะมาจ่ายค่าเปลี่ยนยางให้ชั้นม้ายย  ฮึ่ม ม...ดีนะเมนไม่มามะงั้นเลือดนองแน่ๆ คิดซะว่า ฟาดเคราะห์ กะคนแก่ไปแระกัน -- ฮือๆๆๆ

 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

 

มะได้อัพเปนสามเดือน มะใช่อะไรตั้งแต่กลับมาจากไปเที่ยวฉลองเรียนจบ+ปีใหม่ ก้อฟิตจัดเกิ้นนน เริ่มทำงานเรยที่ Courtyard By Marriott อยู่ตรงถนน ราชดำริ ไม่ค่อยมีไครู้จักชื่อหรอกเพราะเพิ่งเปิดได้สี่เดือนเอง แถมเปน first courtyard in thailand ด้วย แต่ปีนี้จะเปิดอีกสี่ที่ ที่ หัวหิน แล้วก้อ ภูเก็ต อืมมนะ หาดไรมั่งหว่า ลืมมม

ก้อรู้สึก..ดีใจที่ได้ทำงานที่ตัวเองอยากทำ เพราะเปนที่แรกที่ เจ๊ walk in เข้าไปแล้วเค้าก้อรับเลย ทำได้แค่เดือนเดียวเองก้อมีเหตุให้ต้องหยุดทำ

 

วันที่เกิดเหตุการณ์วิกฤตของชีวิต....

....วันนั้น ล่อทำไป 17 ชม. อืม... อยู่กะเช้า เข้า 6 โมงเช้า แต่จำได้ว่าห้าทุ่มครึ่ง เจ๊ยังนั่งอัพเดท register กะเจ๊ปนไม่เสดซักทีแถมวันรุ่งขึ้นต้องเข้ากะเช้าต่อ....นี่กะจะให้ช้านนอนที่นี่เรยช่ายม้าย ในที่สุดความอดทนมันก้อมีขีดจำกัด มันไม่ใช่แค่เรื่องนี้หรอก มันก้อสะสมมาหลายๆเรื่องแหละ แอบน้อยใจว่า พอเราเข้ามาก้อโดนเตะมามั่วอยู่หน้าบ้านเรย เพื่อนๆสอนกันเองแบบผิดมั่งถูกมั่ง เรียนรู้เอาเอง เพื่อนกอล์ฟผู้น่ารักของเรา มั้นนนก้อสอนให้อยู่แค่สองวันแล้ก้อปล่อยชั้นไปตามยถากรรม ให้คนอื่นมาสอนแทน เออ เอาเข้าจิงมันก้อเปนเรวดีเนอะ แต่ทำไมช่วงไอ้ที่เราริ่มทำงานมันเกิดอาการpeak ขึ้นมา โรงแรม เต็ม occupancy ติดลบ เง้อ...ช่วยเหลือด้วย วันที่นรกแตกก้ออยู่กันแค่สองคนหน้าบ้าน เข้าใจนะว่าพนักงานไม่พอ แต่ทำไม กะดึกอยู่กันตั้งสามคน Check inเยอะมาก จะแบ่งมาช่วยตอนกลางวันหน่อยไมได้หรอ โมโหคนจัดตารางอ่ะ แต่เค้าคงมีเหตุผลส่วนตัวของเค้า แจ่เหตุผลเราคือไม่ไหวไง ทำงานไม่ถึงเดือน ปล่อยให้อยู่กันสองคนได้ไง(วะ) ถึงพี่อีกคนจะเก่งแล้ว แต่เค้าก้อไม่สามารถช่วยเราได้ตลอดนะเว้ย แม่บ้านก้อไม่ยอมปล่อยห้อง ห้องก้อไม่เสดซะที แถมห้องมีสามร้อยกว่า พนักงานทั้งหมดร้อยกว่า ยังไม่ถึงครึ่งของ JW เรย กรี้ดดด เจอแขกกินหัวมันทุกวัน เด๋วโน้น เด๋วนี่ เอาจิงๆป่ะ คือมันไม่ค่อยเปนระบบอ่ะ ด้วยความที่ว่าพนักงานรุ่นใหม่อายุไล่ๆกันหมด มีอะไรก้อพูดกันตรงๆเลย ที่แย่ก้อคือ บางทีไม่มีไคฟังไค ต่างคนก้อต่างคิดว่าความคิดตัวเองถูก...ฮือ เข้าใจว่าเราเพิ่งเข้ามาใหม่ แต่ช่วยฟังกรุมั่งได้ป้ะ สรุปคือโดนแขกแดกหัวกันต่อไปนะคับพี่น้อง -_-" เยนหนอ...เยนหนอ ไม่ว่าไคนะ  ไม่เปนไร สุขภาพเราก้อเริ่มมีปัญหา นอนน้อยมากๆ นอนไม่ถึงห้าชม.ด้วยซ้ำ วันไหนเข้าบ่ายสอง นู่น ตีสามมั้ง ได้กลับบ้าน ขับรถกลับบ้านแบบเบลอๆ แล้วตอนตีสาม รถมันวิ่งกันช้าซะทีไหน คนกลับจากเที่ยวผับหรือไง ขับกันยังกะถนนนี้เปนของมัน เหนื่อยมากๆ กว่าจะได้นอน ตีสี่ บางวันน้ำยังไม่อาบ อย่าว่าแต่น้ำเรย หน้ายังไม่อยากจะล้าง ฟื้นมาอีกทีตอนสิบเอ็ดครึ่ง กินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว แวะซื้อเสบียง เข้างาน บริ๊ฟงาน สั่งกาแฟ ยืนเม้า เล่นHi5(เอ้ะ ยังไง) ยืนสวย สวยใสไร้สติ จองร้านอาหาร คอนเฟริมตั๋วเครื่องบิน แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว ร้านอาหาร สปา กะแขก โทปลุก เช๊คอิน สลับห้อง อัพเดทregister รับทิป โดนแขกม่อ ม่อแขก(ไม่ใช่และ) แต่ทุกวันจะไม่ลืมโดนแขกกินหัว แล้วจบด้วยการปิดงาน ปิดแคชเชียร์15,000น้อยๆของหนู ที่แสนจะทรมาน ไม่เคยจะนับเงินในโฟลดครบซักที = = ขาดๆเกินๆ แต่โดยรวมก้อมีความสุขนะ เพื่อนๆทุกคนน่ารักมากๆๆ

 มีความทรงจำที่ดีๆ และ ไม่ดี กลับมา ถ้าถามว่าทำไมคนอื่นทำได้แล้วเราทำไม่ได้....จะตอบให้ว่า เราไม่ได้เข้าคลาสเรียนมีพี่ๆมาสอนพร้อมกับเพื่อนๆมาก่อนที่โรงแรมเปิดนะ system เราก้อต้องมาเริ่มเรียนใหม่ เพราะMarriottมันไม่เหมือนกันกับSheraton แต่ Galaxy ของ Starwood ก้อยากกว่าจิงๆด้วยง่ะ มาถึงก้อทำจิงๆเลย เราทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ (แถมทำได้ดีด้วยดิ55 ) โทษตัวเองด้วยที่มีความอดทนไม่พอ ไม่พอจิงๆอ่ะ ทำงานวันละสิบสองชม. ไม่ใช่กรรมกร ถึงคนอื่นจะบอกว่าทำได้ แต่เห้ย คนเรามันไม่เหมือนกันนะเว้ย ตอนนี้อายุมันยังน้อยอยู่ก้ออาจจะทำได้ แล้วถ้าพูดในแง่ของ long-termอ่ะ สุขภาพคนเรามันจะเปนยังไง?

 

ขอบคุณเพื่อนๆ CY ทุกคน สำหรับความช่วยเหลือตลอดมานะ แล้วก้อ ขอโท้ดเป็ดที่ตัดสินใจออกโดยไม่ปรึกษาแก ขอโท้ดพี่เอกที่ช่วยฝากฝัง นู๋ทำให้ผิดหวังรึปล่าว T__T

นั่นมันแค่จุดเริ่มต้นเท่าน้านนชีวิตมันต้องเดินต่อไป หลังจากออกมาก้อตุหรัดตุเหร่ไปสมัครที่ EVA Air สายการบินคิตตี้ ในดวงใจ เปิดพอดี ส่งใบสมัครไป เค้าโทมาให้ไปสัมภาษณ์รอบแรก ที่โรงแรม Evergreen Hotel ไปแบบมึนๆ เจอส้มกะมะปรางด้วย ดีใจโค้ด รอบแรกก้อวัดส่วนสูง ไม่เข้าใจ ทำไมจะต้องโดนกดน้ำหนักกันทุกทีเรยมั้ง โดนไป2cen แต่ไม่เปนไร ชิล ไม่ได้จะบอกว่ากรูสูง แต่หัวโตตะหาก 555 จากนั้นเค้าก้อให้ไปนั่งรอ เข้าไปสัมภาษณ์ เข้าไปทีละ 5 คน เดินหนึ่งรอบ(ยังกะเวทีนางงาม) แนะนำตัว ชื่อ แล้วก้อหมายเลข แล้วอ่าน passage แล้วออกไปรอหน้าห้อง ประมาณสองนาที จะมีเจ้าหน้าที่เดินเอาใยสีขาวๆมาให้เราดู ว่าผ่านหรือไม่ผ่าน รอบเรารุสึกจะผ่านสามไม่ผ่านสอง แต่น่าเสียดายมากๆ มะปรางไม่ผ่าน เหลือเรากะส้มเด็กดอยหน้าสองคนสู้ชีวิต แต่เราเชื่อว่าคนอย่างมะปรางต้องได้ซักที่แน่ๆ เก่งอยู่แล้วเพื่อน

นู๋เอ็ม กลับบ้าน ไปพักผ่อน เที่วกะเพื่อน เตรียมตัวเตรียมใจรอสอบข้อเขียน อันนี้ไม่ยากเท่าไหร่ เปน บวกเลขหกหลัก แถมมีจุดทศนิยม แหม เก่งเลขซะด้วยสิได้ข่าว -*- มีสอบ ภาษาอังกฤษ แกรมม่าเหมือนโทอิค แต่น้อยกว่าแถมง่ายกว่าด้วย แล้วก้อ Apptitude เปนภาษาอังกฤษล้วน อ่านกันตามรึนคับพี่น้อง ออกจากห้องสอบแบบหัวกระจุย ผมเพ้านี่ยังกะยายเพิ้ง แทบจะจำหน้าตัวเองและคนข้างๆไม่ได้ ตอนเข้ามายังสวยกันอยู่เรย 555 จากนั้นกลับบ้านไปภาวนา รอผล สัมภาษณ์รอบสอง ผลยังไม่ออกเรย แต่ชวนแม่ไปหาซื้อชุดมาสัมภาษณ์แล้ว 555 แล้วมันก้อสอบผ่านค่ะคุณ ...เด็กหญิงเอ็มไม่ยอมแพ้ ตอนสายไปกินข้าวกะคุณนายศศิเพื่อนรักก่อนมานไปทำงาน กลับมานั่งอ่านแต่ข้อมูลบริษัท เตรียมตอบสัมภาษณ์มันทั้งวันทั้งคืน ไคถามไรมาตอบได้หมด รูท บิน CEOคือไค ก่อตั้งปีไร เครื่องบินมีกี่ลำ evergreen club memberเปนไง  ว่าจะไปประกวดแฟนพันธูแท้อยุ่นะเนี่ย แต่แหม พอเอาเข้าจิง เค้าไม่ได้ถามเรยง่ะ ไปถามคนอืนหมด > < เจอคำถามเกี่ยวกะเรื่องที่ฝึกงาน เล่าให้เค้าฟังเฉยๆว่าทำไรบ้าง แล้วก้อ Problem ที่เคยเจอเปนไง แก้ปัญหาแบบไหน จบข่าว...แล้วชั้นจะนอนถ่างตาเปนหมีแพนด้าเฝ้าเวปเพื่อ????? เอาน่า ตอนนี้ก้อผ่านแล้วนะ เหลือแต่ส่งผลตรวจสุขภาพเนี่ยแหละ ถ้ามันจะไม่ได้ คงเปนเพราะกินแต่ของหวานมากเกินไป ไขมันสูงงเกิ้นน แต่วันนี้ไปตรวจสุขภาพมา เพิ่งรู้ว่าต้องงดอาหารงดน้ำด้วย มีการบอกพยาบาลว่ากินมาเรียบร้อยแล้วค่ะ กาแฟสตาร์บั้คแก้วโตๆ กะ butter cake555 สรุปคือต้องไปอีกวัน วันนี้เจาะเลือด เอ๊กซเรย์ตรวจเท่าที่ตรวจได้ ปากด เลือดออกมาเป็นสีน้ำตาลแถมเจอแต่Caffeine555 เพราะตั้งกะตื่นนอนซดแต่กาแฟยังมะได้กินน้ำเรยอ่ะ โอ้วม่ายยยยยยยยยยยย ลุ้นอีกแล้ว ทำไมเดือนนี้มันต้องมีอะไรมาให้ลุ้นกันเยอะจังฟระ หัวใจป้าจะวายเอา-*-

ถ้าผ่านคงได้บินไปเทรนที่ไต้หวันวันที่ 26นี้แล้วแหละ ไปตั้งสามเดือน ฮืออ คิดถึงเพื่อนๆแน่ๆๆๆๆเรยอ่ะ ไอจอยก้อฝึกงานเสดพอดี แถมปิ่มก้อพรีเซ้นเสด อดไปเที่ยวด้วยกันเลยเนอะแก T^T แถมคุณนายศศิก้อมาเปนป่วงจะหนีกลับฮอลแลนด์อีก เอากะ มานเส่ะ ถ้าแกไม่อยู่แล้วพี่ยี่เค้าคงจะเหงาน่าดูนะเว้ยย ฮี่ๆ

 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

 

HaPpy Valentine ย้อนหลัง

 

ไคว่ายิ่งอายุมากความรักยิ่งเหี่ยวเฉา อิอิ ยิ่งแก่ยิ่งหนังเหี่ยวแถวมากด้วยประสบการณ์หรอก : p

 

Surprised Valentine's Gift  ตกใจหมดเรย อยู่ดีๆก้อมีโทสับโทมา จากร้านดอกไม้ มีดอกไม้มาส่งให้คุณเอมอรค่ะ แหม...ไอ้เราก้อนึกในใจ มันต้องมีไคมาอำกันแน่ๆ

 

 ปากดไม่ใช่ ง่ะ มันมีข้อความแนบมาด้วย จากคนไกล แต่ใจไม่ไกลกัน.....(แหวะ จะอ้วก เขียนออกมาได้เนี่ย)

 

Messengerที่นี่ไฮโซ พกกล้องโพลารอยด์มาถ่ายรูปเรากะเจ้าหมีน้อย แถมให้ฝากข้อความกลับไปหาคนส่งได้อีกตะหาก เจ๋งสุดๆแถมน่ารักมากๆเลย ขอบคุณนะเด็กอุตส่าห์สั่งมาให้^^ รีบกลับมาไวๆก่อนวันที่ 26 นี้นะ เวลาไม่คอยใครนะพี่ภาคขา^^~~

 

สุดท้ายนี้ เอารูปลงแร้นนน

มะปราง ขอให้ได้ที่หวังไว้น๊า Love u na ja ^^